WYPRAWA DOOKOŁA ZIEMII

Król karol I zaakceptował plan wyprawy i przeznaczył na nią duże fundusze. 20 IX 1519 Magellan, dowodząc flotyllą złożoną z 5 statków (karaki — duże żaglowce: flagowa Trinidad, San Antonio, Victoria, Concepción i Santiago), opuścił port San Lucar. Statki dotarły 10 I 1520 do La Platy, którą wcześniej Juan de Solis uznał za cieśninę prowadzącą na Ocean Spokojny. Kilkutygodniowe poszukiwania wykazały jednak, iż jest to tylko ogromne ujście rzeczne. Magellan pożeglował dalej na południe i zimował w zatoce San Julian u brzegów Patagonii, gdzie musiał stłumić bunt załogi posądzającej go o to, że jako Portugalczyk celowo poprowadził Hiszpanów na zagładę.

Żeglując wzdłuż wybrzeży Ameryki Południowej, 21 X 1520 odkrył na południe od Patagonii cieśninę, nazwaną początkowo Cieśniną Patagońską, a po śmierci odkrywcy — Cieśniną Magellana. Ląd na połódnie od cieśniny, Magellan nazwał Tierra del Fuego (Ziemia Ognista) ponieważ marynarze widzieli płonące na lądzie ogniska. Po 5 tygodniach żeglugi tą niebezpieczną, krętą i usianą podwodnymi skałami drogą wodną, 3 statki (Santiago rozbił się wcześniej o skały, a San Antonio potajemnie wrócił do Hiszpanii) wypłynęły 28 XI 1520 na ocean, który ze względu na sprzyjającą podczas żeglugi pogodę Magellan nazwał Mar Pacifico [Ocean Spokojny]. Po upływie ponad 3 miesięcy, płynąc po niekończących się bezmiarach wód natrafiono tylko na niewielki atol Pukapuka w Tuamotu. W końcu 6 III 1521 wyprawa dotarła do archipelagu Marianów w Mikronezji. Magellan nazwał je Islas de los Ladrones [Wyspy Złodziejskie], gdyż krajowcy ukradli ze statków wiele przedmiotów. Niedługo potem, 17 III 1521 osiągnął nie znany dotąd Europejczykom archipelag Filipin.

Magellan poległ 26 IV 1521 na wyspie Mactan w potyczce z jej królem, interweniując w sporze między krajowcami. Po jego śmierci wyprawa, pod dowództwem Juana Sebastiana Elcańa, dotarła 8 XI 1521 do Moluków, gdzie mimo obecności Portugalczyków udało się zebrać duży ładunek korzeni. Stąd 18 XII 1521 wyruszył już tylko jeden zdolny do dalszej żeglugi statek, Victoria, który płynąc przez południową część Oceanu Indyjskiego, z dala od szlaków uczęszczanych przez statki portugalskie, wokół południowej Afryki i przez Wyspy Zielonego Przylądka, wrócił 6 IX 1522 do San Lucar. Spośród 237 osób załogi powróciło zaledwie 18, ale pomimo strat w statkach i ludziach zyski z przywiezionych korzeni (26 ton goździków i cynamonu) przekroczyły z nawiązką poniesione na wyprawę koszty.

Ferdynand Magellan